20/8/2007 - Anlamsız bir huzur var içimde!
20/08/2007
Anlamsız bir huzur var içimde.Geçen bir ay boyunca, beni çok üzen olaylarla karşı karşıya kaldım.Korkularım tek tek karşıma çıktı sanki.Terkedilme korkum nedeniyle, hep benim terkettiğimi farkına vardım.Onların yaşadığı acıyı yaşadım.Onları daha iyi anlıyorum şimdi.Soruları cevapsız bırakıp çekip gitmek, karşı tarafı çok acıtıyormuş.Yalnış anlaşılmaktan hep korktum.Bu nedenle sosyal ilişkilerimde ayağımı hep bir adım geride tuttum.Ama beni öyle bir yakaladı ki, korkularım.Olayların tam göbeğinde buldum kendimi.Değil bir adım geri, geriye doğru hızla koşsam dahi kaçamayacağım olayların ateşine düştüm.Yalnış anlaşıldım ve suçlandım.Korktuğum için suçlandım bunu biliyorum.Yüzleşmeliydim.Tüm bunlar bana üç arkadaşa maloldu.Hele biri benim için gerçekten çok özeldi.Son olarak bugün, işimi bıraktım.Artık aşağılanmaya dayanamadım.Çünkü ben değerliyim, hata dahi yapmış olsam bunun söylenme biçimi benim değerimi ayaklar altına almamalı.Böyle bir durumda yapabileceğim en iyi şeyi yaptım ve anahtarları teslim ettim çıktım işyerinden.Otoyolun kenarında uzun bir yürüyüş yaptım.İş yerim şehirin dışına , dolmuşların yoğun olduğu kavşağa kadar yürüdüm.Aklımdan hiçbirşey geçirmeden yürüdüm.Kocaman bir boşluğun içinden çıkarcasına yürüdüm.Sakin bir şekide eve geldim.Yatıp uyudum.Önce ailemle, sonra da arkadaşlarıma söyledim.Üzüldüler benim için, bunu hissediyorum.Ama ben üzülmüyorum.Dedim ya içimde anlamsız bir huzur var.Bir süre parasız kalacağım, hemen iş bulamayacağım, ama bu huzura sahip olmak çok güzel.
|
